با آب مىسايند تا مانند مرهم شود و روى كاغذى را به آن آلوده كرده بر شقيقه‌ها مىچسبانند اين دارو درد چشم و گوش و سر را ان شاء الله آرام مىكند و نيز چسباندن لودانو بر جلوى شقيقه نيز همين خاصيت را دارد و اگر جوهر اين دارو را بگيرند نيز سودبخش است . مؤلف اعلى الله مقامه در حاشيه مىافزايد : كسى كه درد شديد دندان و گوش پيدا كند كمى لودانو را مضمضه كند و نيز مقدارى از آن را از خارج ضماد كند ان شاء الله درد آرام مىگيرد . [ باب ] بيست و دوم حرف " ميم 1 - ماء ( آب ) : قرحه سيفليسى را اگر خوردگى پيدا كند با آب مىشويند و نيز چهار جزء نمك دو جزء توتياى هندى ، سه جزء شب يمانى ( زاج سفيد ) سوخته ، يك جزء گل ارمنى را در صد مثقال آب مىجوشانند تا نصف شود و قرحه را به آن مىشويند و در حاشيه افزوده شده كه اطراف اين زخم را بايد با حجر النيران بسوزند و كمى تربد معدنى ( كالومل ) بر آن بپاشند . ( ظاهرا هر جزء يك مثقال است ) 2 - ماء الاصول : اين دارو را با روغن كرچك براى نقرس و درد ران بلغمى مىنوشند . پوست ريشه كرفس و باديان از هركدام ده مثقال ، پوست ريشه كور پوست هندوانه ابو جهل ، قنطوريون ( لوفا - گل گندم ) ، شيطره هندى ، زنيان انيسون ، سورنجان ، بوزيدان ( ثعلب ) و ماهى زهره از هركدام پنج مثقال آنها را با سه رطل آب مىجوشانند تا بيك سوّم برسد و صاف مىكنند و هر روز يك اوقيه از آن را با يك مثقال روغن كرچك مىآشامند و اگر بيمارى شديد باشد بايد با روغن كلكلانج ( معجونيست هندى كه از چند ميوه ساخته مىشود ) خورده شود .